M’Hamed El Kaddouri, onderhoudsmechanicien bij Hoorens Printing

M’Hamed El Kaddouri, onderhoudsmechanicien bij Hoorens Printing

De koeien moesten mijn vader warm houden in de winter

M’Hamed is de oudste zoon van een Marokkaanse arbeidsmigrant. Hij was 10 toen hij van de Marrokkaanse bergen naar Kortrijk verhuisde. Intussen is hij vader van 5 kinderen die nooit iets anders dan Vlaanderen hebben gekend. Het is een familie die erin slaagt om kansen te grijpen en om van elke situatie het allerbeste te maken.

Het begint allemaal met een oproep van een oom. Ze hebben extra volk nodig in een West-Vlaamse bloemenkwekerij. De vader van M’Hamed stelt zich kandidaat. Hij moet zijn gezondheid laten testen in Cassablanca, daarna wordt het arbeidscontract opgestuurd. Hij vertrekt alleen, M'Hamed en zijn moeder blijven thuis. Het is maar voor even, niet voor altijd. Hij gaat gewoon wat extra geld verdienen om in de boerderij te kunnen investeren.

Zijn vader werkt in de serres, 12 uur per dag. Ze zijn met een aantal Marokkaanse arbeiders, allemaal verre of dichte familie. 's Nachts slapen ze boven de stal. Wanneer het koud wordt in de winter, houden de koeien hen warm. Eén keer per jaar kunnen ze naar Marokko om hun gezin te bezoeken. Dan viert het hele dorp feest, met een heleboel cadeaus uit Vlaanderen.

In Marokko weten ze nooit precies wanneer ze vader mogen verwachten. Kalenders of telefoons zijn er niet en de ouders van M’Hamed zijn analfabeet. Ze communiceren via cassettes die met de post worden opgestuurd. Zijn moeder blijft nog 6 jaar alleen in Marokko met de kinderen. In 1977 verhuizen ze naar België. De baas van de bloemenkwekerij moedigt de gezinshereniging aan. Als de familie hier woont, hebben zijn Marokkaanse werknemers minder verlof nodig om op bezoek te gaan.

M'Hamed heeft mooie herinneringen aan zijn beginjaren in België. De buren zijn nieuwsgierig en vriendelijk, de leerkrachten doen enorm veel moeite om hen Nederlands te leren en hun achterstand in te halen. Omdat zijn vader blijft dromen van terugkeer, worden ze in het middelbaar naar een Franse school in Moeskroen gestuurd. Het is in Marokko een enorme meerwaarde als je vlot Frans kan spreken en schrijven.

M'Hamed moet op zijn 17e gaan werken. Hij begint net als zijn vader in de bloemen, bij een chrysantenkwekerij. Daarna werkt hij nog bij Ardo, een bedrijf in diepvriesgroenten en Courtextiel, een spinnerij. Intussen is hij al meer dan 10 jaar onderhoudsmechanicien in de drukkerij Heule Hoorens Printing. Zijn vrouw Saïda is de dochter van een Marokkaanse gastarbeider die naar Nederland emigreerde. Zij werkt in een kledingwinkel in Roeselare.

De 5 kinderen van M’Hamed zijn uitblinkers. Hun oudste dochter Warda kan 2 masterdiploma’s op haar CV schrijven, een stage bij Unesco, een doctoraat en een speech over de Vlaamse jeugd bij de VN in New York. Ook de andere 3 dochters doen het goed. Eén werkt bij Stad Kortrijk, de derde volgt beeldende vormgeving in Gent en de jongste studeert jongeren- en gehandicaptenzorg. De enige zoon in het gezin maakt zich klaar om aan de middelbare school te beginnen.

M’Hamed en Saïda hebben de Beraberprijs gewonnnen, voor het stimuleren van hun kinderen om hoger onderwijs te volgen. Ze zijn blij dat hun kinderen de kansen grijpen die zij zelf niet gekregen hebben. De vader van M’Hamed verblijft momenteel het grootste deel van zijn tijd in Marokko, maar het is uiteindelijk pas na zijn pensioen gelukt om terug te keren. Na vele jaren bij dezelfde boer, werkt hij ook nog bij Huiko, in de dierenhuiden.

INTERVIEW