Natali Agopoglu, psychiatrisch verpleegkundige bij AZ Groeninge

Natali Agopoglu, psychiatrisch verpleegkundige bij AZ Groeninge

Wij maken de dromen van ons ouders waar

Natali is geboren in Istanboel. Als ze anderhalf is, besluiten haar ouders om naar België te verhuizen. Ze dromen van een betere toekomst. Maar de eerste jaren van het buitenlands avontuur zijn bikkelhard. Haar vader denkt vaak aan terugkeren, maar vooral haar moeder wil doorbijten.

Natali krijgt er in België nog 2 broers en een zusje bij. Vandaag doen alle kinderen het goed, ze hebben gestudeerd en interessante jobs gevonden. Natali heeft zich als verpleegster gespecialiseerd in psychiatrie. Ze werkt bij AZ Groeninge, waar ze ook regelmatig wordt ingezet als ambassadeur en tolk.

Het is niet gemakkelijk om in een land te wonen waarvan je de taal en de cultuur niet begrijpt. Maar intussen voelt de hele familie zich thuis in België. Turkije is enkel nog een land om op verlof te gaan, maar ook dat staat op de helling. Na 25 jaar merken haar ouders dat ze vervreemd zijn geraakt van vrienden en familie in Turkije. Hun leven en toekomst ligt in West-Vlaanderen.

Het duurt 7 jaar voor de familie Agopoglu het verlossend bericht krijgt dat ze in België mogen blijven. Van 1988 tot 1995 leven ze in grote onzekerheid en konden ze niet op bezoek bij familie in Turkije. Haar vader kan in het begin bijklussen voor een schamele 1000 frank per week. Ze zijn arm en voelden zich kwetsbaar. Het eerste jaar wonen ze met z’n drietjes op een kamer, daarna verhuizen ze naar een krakkemikkig huisje op het platteland in Vichte.

Maar hun situatie verbetert snel. Vader vindt een job in een textielfabriek en ook haar moeder kan aan de slag in een kippenfabriek. Natali heeft als kind verschillende operaties nodig, die ze in Turkije nooit hadden kunnen betalen. Ze zijn dankbaar dat medische zorg in België voor iedereen toegankelijk is. Het inspireert Natali om verpleegkunde te studeren.

INTERVIEW