Sika Abdellah, gepensioneerde arbeider

Sika Abdellah, gepensioneerde arbeider

Het pensioen zou beter zijn in Marokko

Sika is in 1972 naar België gekomen. Hij behoort naar eigen zeggen tot de tweede lichting Marokkanen. De eerste lichting arriveerde begin de jaren 60. De vader van Sika was één van die pioniers. Hij werkte al 8 jaar in de mijnen van Limburg wanneer zijn zoon Sika arriveert.

Zijn vader maakt hem wegwijs in de mijn en het leven daarbuiten. Ze werken nog 3 jaar samen, maar dan is het voor zijn vader genoeg geweest. Hij keert terug naar Marokko. Sika heeft geen zin om met hem mee te gaan. Hij is jong en hij wil geld verdienen, om later een mooi huis te kunnen bouwen in Marokko.

Sika begint in de mijn als helper. Hij doet het lichtere werk, net als veel andere 18-jarigen. De meeste andere Marokkanen kiezen voor de zwaarste en vuilste jobs in de mijn, omdat die beter betalen. Na het vertrek van zijn vader krijgt een job aangeboden bij Isolava, een bouwfirma in West-Vlaanderen. Hij zal er tot aan zijn pensioen blijven werken.

De economie in West-Vlaanderen draaide op volle toeren. De bedrijven kwamen handen te kort. Sika werd elke dag jobs aangeboden of gevraagd of hij nog mensen kende die hij kon laten overbrengen. Sika heeft 6 broers, waarvan er 3 naar Vlaanderen zijn gekomen. De jongste 3 hebben gestudeerd en zijn in Marokko gebleven, waar de economie intussen was verbeterd.

Isolava werkte graag met Marokkanen. In de nachtploeg bij Sika waren alle collega’s landgenoten. Ook in de dagploeg werkten er veel Marokkanen. Het moesten geen stielmannen zijn. Na een maand kon je met alle machines werken.

Hij heeft meerdere pogingen gedaan om Nederlands te leren, maar zonder succes. Hij heeft nooit genoeg kunnen oefenen met het Nederlands. Zijn Frans was veel te goed en ook al zijn Vlaamse vrienden, buren en collega’s spraken vloeiend Frans. De oudere generatie heeft dat nog geleerd door vakantiejobs of seizoensarbeid in Frankrijk.

Hij denkt nog altijd aan terugkeren naar Marokko. De heimwee is nooit weggegaan. Hij heeft nog altijd veel vrienden en familie in Marokko, maar zijn kinderen wonen allemaal in België. Dat maakt de beslissing moeilijk, want hij kan hen ook maar moeilijk missen.

Het pensioen zou beter zijn in Marokko. Als je in België stopt met werken, valt ook een groot deel van je sociaal netwerk weg. Je ziet je vrienden veel minder. In Marokko zitten de koffiehuizen hele dagen vol en zijn er veel mensen die niet werken en tijd hebben voor elkaar.

INTERVIEW